18 Kasım 2026, Salı
saat: 00:12


Ne kadar uzun zaman geçmiş buralara gelmeyeli, bir şeyler yazmayalı. 8 yıl. Neler oldu neler...
En çok acı doluydu geçen yıllar. Çok zordu her bir günü, dakikası.
Bazen iyi ki bitti diyor insan ama sonra kaybettiklerinin geri gelmeyeceğini hatırlayınca o hatıralara sarınmak için acı günleri bile yamacında tutmak istiyor.
Niye yine buraya geldim bilmiyorum. Belki de yargılanmadan yazdığım, kendim çalıp oynayabildiğim bir yer olduğu için.
Hayatta en çok sevdiklerimi kaybettim bu yıllarda. Dostumu, sevdiğimi, babamı... Bundan daha acısı yoktur dedikçe arttı sertliği hayatın. Kırılmadan, bükülmeden ama aslında içimde onca ezilerek ve bükülerek yaşadım bu günleri.
Kimseye belli etmeden... İçimdeki fırtınada denize yuvarlanmadan... Boğuldum belki de. Yaşamıyorum aslında.
Hayat azar azar törpülüyor insanın çok bilmişliklerini.
Sadece isteğim, niye yaşadığımı farkedebilmek...




istanbul