Dale Carnegie'nin How to stop worrying and start living isimli kitabinda okumustum sanirim. Eger dusunup vesvese yapmak bir lukstur, bir amac/hedef icin durmadan calisiyor/cabaliyor olsaniz boyle dusuncelere vakit olmaz gibi bir seyler yazmisti...
sporkgirl06 :
... Ben melankoliye bagladigimda cok huzursuz bir insan oluyorum da, aklima geldi:)
Goldenwand :
Aha iyi demiş, tam da benim dediğimi demiş. :p
Ya böyle aslında her türlü duygudan tattığında yaşadığını hissedersin derler ya. Biraz ondan sanırım. Melankoli'den bahsettiğim mutsuzluk değil de, yani. Hm, belki de sebepsiz mutsuzluk en güzel tanım
sporkgirl06 :
Melankoliden kasit ayarsiz duygular da olabilir sanirim. Genelde bizim gibi insanlar her duyguyu uc noktada yasarlar. Mutluyken cok mutlu, uzgunken olecek gibi :) Durduk yere mutsuzlugu ozleme, bir sure daha bekle hayat onu ozlemin caresine bakar ztn
Goldenwand :
Hayat müdahil olup, gerekli ayarlamaları yapınca drama dönüyor. :)
sporkgirl06 :
Bir kez daha goruyorum ki mutsuz olmayi kafaya koymus insani bu kararindan dondurmeye calismak beyhude:) O zaman, istedigin dozda mutsuz olman dilegiyle deyip kacayim:)
Goldenwand :
ahaha Yok ya, mutsuz olma amacım yok. Mutluluk halini seviyorum. Ama yeteri kadar durup düşünmemekten şikayetçiyim :)
sporkgirl06 :
Bana neden dert oldu bilmiyorum ama simdi daha hissettim:)
Tesekkur ederim:)